Spotkania z nauką: historia i obecny stan badań orientalnych i biblijnych w Luwrze

Polska Akademia Nauk Stacja Naukowa w Paryżu zaprasza na wykład prowadzony przez Dariusza Długosza, Juliena Cuny i Jarosława Maniaczyka z Luwru zatytułowany „Spotkania z nauką: historia i stan obecny badań orientalnych i biblijnych w Luwrze”.

Wydarzenie odbędzie się w formule hybrydowej: w sali konferencyjnej (I piętro) Stacji Naukowej PAN w Paryżu (74 rue Lauriston, 75116 Paris) oraz za pośrednictwem platformy Microsoft Teams.

Rejestracja na wydarzenie w formie zdalnej: https://events.teams.microsoft.com/event/cf7cb3eb-b461-4828-b97c-6b56d3f44b79@c09e1b13-b101-4ccc-9d9b-05118a718591
Rejestracja na wydarzenie w formie stacjonarnej: https://forms.office.com/e/w4ca9khyDg

Program wieczoru naukowego obejmuje trzy wystąpienia francusko-polskich badaczy prezentujących historię i aktualny stan badań orientalnych i biblijnych w Departamencie Starożytności Orientalnych w Luwrze:

1. Julien CUNY: „Pałac Dariusza w Suzie: nowe dane ze zbiorów Luwru”.
2. Jarosław MANIACZYK: „Wróżbiarstwo w starożytnej Mezopotamii”.
3. Dariusz DŁUGOSZ: „140 lat studiów orientalnych i biblijnych w Musée du Louvre”.

Julien CUNY jest kuratorem w Luwrze, gdzie odpowiada za kolekcje starożytnego Iranu. Jest dyrektorem francuskiej misji archeologicznej w Bahrajnie na stanowisku Abu Saiba. Wykładowca INALCO i École du Louvre, specjalizuje się w archeologii Suzy od okresu neoislamskiego do Sasanidów, a także w architekturze pałacu Dariusza w Suzie oraz kulturze materialnej i praktykach pogrzebowych Bahrajnu. Jest autorem licznych publikacji, w tym „A Short Note from the Louvre-Dariosh Project” (2019) i „Les fouilles de Suse d’après les archives photographiques” (2022), a także kuratorem wystawy w Musée du Louvre „De Dilmun à Tylos” (wraz z Marianne Coty w 2022 r.).

Jarosław MANIACZYK jest asyriologiem i dokumentalistą w Zakładzie Starożytności Orientalnych (ingénieur d’études w 2016 r.). Były adiunkt na Uniwersytecie Poznańskim uzyskał stopień doktora w 2000 r. w École Pratique des Hautes Etudes, a następnie był pracownikiem administracyjnym w Zakładzie Starożytności Orientalnych (2007-2015). Jest współkuratorem dwóch projektów wystawienniczych: „Mari en Syrie” (Mariemont, Strasburg) i „Le Voyage de Zimri-Lîm. Les routes amorites au IIe millénaire” (Luwr) oraz autorem licznych publikacji z zakresu asyriologii, w tym „Les origines de l’écriture” (2012) oraz artykułów w katalogu „Mari en Syrie” (2023).

Dariusz DŁUGOSZ był wykładowcą w Instytucie Historii Starożytnego Bliskiego Wschodu Uniwersytetu Szczecińskiego w Polsce w latach 1985-1990, a następnie studiował w École du Louvre (1996-97) i École Pratique des Hautes Etudes (1998-2002). Od 1994 roku pracuje w Luwrze. Organizator i redaktor materiałów międzynarodowego kolokwium qumranologów „Józef Tadeusz Milik i pięćdziesiąta rocznica odkrycia zwojów znad Morza Martwego w Qumran” (1999), współpracuje z czasopismami specjalizującymi się w studiach qumrańskich (The Qumran Chronicle) i archeologii biblijnej na Bliskim Wschodzie (The Polish Journal of Biblical Research i The Biblical Archaeology Review).