Przeszłość dla przyszłości: Jakiego podręcznika do nauki historii potrzebują Europejczycy na początku XXI wieku?

Doświadczenia z pracy nad transnarodowymi podręcznikami: francusko-niemieckim, polsko-niemieckim i południowo-wschodnioeuropejskim w kontekście doświadczeń pozaeuropejskich

Realizacja dwóch pierwszych w Unii Europejskiej transnarodowych szkolnych podręczników do nauczania historii, francusko-niemieckiego „Histoire-Geschichte” (2006-2011) oraz polsko-niemieckiego „Europa. Nasza historia / Europa – unsere Geschichte” (2008-2020) była możliwa dzięki ścisłej współpracy środowisk naukowych i rządów trzech państw UE, które również w innych dziedzinach współpracują w ramach tzw. Trójkąta Weimarskiego. Inne opracowywane w Europie i na świecie podręcznikowe projekty bi- lub multilateralne mają głównie charakter materiałów pomocniczych w nauczaniu szkolnym. Jednym z najważniejszych i najbardziej udanych jest „Joint History Project” zrealizowany w latach 1999-2019, obejmujący 13 państw regionu Europy Południowo-Wschodniej. Wszystkie te projekty łączy proces pojednania pomiędzy narodami i państwami, których wzajemne relacje charakteryzuje trudna i dramatyczna przeszłość.

Konferencja „Przeszłość dla przyszłości: Jakiego podręcznika do nauki historii potrzebują Europejczycy na początku XXI wieku? Doświadczenia z pracy nad transnarodowymi podręcznikami: francusko-niemieckim, polsko-niemieckim i południowo-wschodnioeuropejskim w kontekście doświadczeń pozaeuropejskich” jest kolejnym spotkaniem historyków-akademików oraz nauczycieli historii w ramach zainicjowanego przez Leibniz-Institut für Bildungsmedien | Georg-Eckert-Institut projektu EFREC, zrzeszającego inicjatywy bi- lub multilateralne, w tym komisje podręcznikowe i komisje historyków, działające na rzecz dialogu podręcznikowego. Paryska konferencja poświęcona będzie podsumowaniu doświadczeń z realizacji wyżej wspomnianych projektów francusko-niemieckiego i polsko-niemieckiego, a także innych przedsięwzięć zmierzających do opracowania transnarodowych materiałów do nauczania historii. Naszym celem jest zarówno refleksja nad sposobem narracji o historii Europy w podręcznikach transnarodowych, jak i nad efektami ich zastosowania w dydaktyce historii na szkolnym poziomie nauczania w różnych krajach Unii Europejskiej. Istotne problemy, które poddamy pod dyskusję, to m.in. zagadnienia miejsca w narracji podręcznikowej poszczególnych kręgów kulturowych Europy, ich wzajemnych oddziaływań, dziejów regionów pogranicza („regiony, które łączą i dzielą”), a także tzw. histoire croisée lub Verflechtungsgeschichte różnych części Europy.

Równie istotną kwestią jest wskazanie możliwych pół współpracy i inicjatyw wykraczających poza obszar państw UE. Obecna wojna w Ukrainie oraz negocjacje na temat członkostwa Ukrainy w UE skłaniają nas do zastanowienia się nad szansami stworzenia projektu, którego celem byłoby opracowanie materiałów do nauczania historii Ukrainy w szerszym kontekście historii Europy i ich  wykorzystanie w praktyce szkolnej zarówno w Ukrainie, jak i państwach UE.

Uczestnikami dwudniowej konferencji będą zaproszeni historycy, przedstawiciele nauk społecznych, public intelectuals, nauczyciele z Niemiec, Polski i Francji pracujący na co dzień z podręcznikami francusko-niemieckim i polsko-niemieckim, a także osoby związane ze światem polityki i dyplomacji kulturowej, które były i pozostają zaangażowane w różne transnarodowe projekty materiałów do nauczania historii.

Data

15 - 16 wrz 2022

Lokalizacja

Centre Scientifique Académie Polonaise des Sciences
74, rue Lauriston – 75116 Paris